Klantvriendelijkheid moet in genen van personeel zijn verankerd

Klantvriendelijkheid

Hefbrug

Het dorp waar ik woon is in tweeën gesplitst door de rivier de Gouwe. Een hefbrug zorgt voor de verbinding. Een eindeloze reeks containerschepen is er debet aan dat die verbinding hapert. Het gaat te ver om te stellen dat de brug altijd open staat. Maar het scheelt niet veel.

Supermarkt

Aan ‘mijn’ kant van het dorp zit een supermarkt. Om bovengenoemde reden doe ik daar vaak mijn boodschappen. Ook al omdat het er makkelijk parkeren is. Ook belangrijk: de bediening is er vriendelijk. Er loopt eigenlijk maar één dissonant rond. Een man die altijd wegkijkt. Dat staat natuurlijk op gespannen voet met klantvriendelijkheid. Vreemd natuurlijk, want uitgerekend deze man is de filiaalmanager. Je zou dus voorbeeldgedrag verwachten.

Filiaalmanager

Gistermiddag wilde ik een kratje Grolsch beugelflesjes in mijn winkelwagen deponeren. Niet in de laatste plaats omdat dat de weekaanbieding was. Nieuwsgierig naar zijn stemgeluid vroeg ik de filiaalmanager of de Grolsch-aanbieding ook gold voor de beugelflesjes. Ik zag namelijk alleen pijpjes Grolsch bier staan in de aanbiedingscorner. ‘Nee, de aanbieding geldt niet voor de beugelflessen’, antwoordde hij beleefd.

Klantvriendelijkheid

Voor alle zekerheid keek ik toch even in de weekfolder. Daar stond expliciet dat de aanbieding voor zowel 24 flesjes als 16 beugelflessen gold. Dus mét folder weer terug naar de filiaalmanager. Zijn korte reactie: ‘Als het in de folder staat dan is het zo!’ De toevoeging ‘Sorry, dat ik je verkeerd informeerde’,   zou – wat mij betreft – prettig zijn geweest. Qua klantvriendelijkheid zijn er nog stappen te maken voor deze ongetwijfeld verder aimabele man.